تعیین رابطه بین تعادل عملکردی و تغییرات زوایای ستون فقرات آتش نشانان شهرستان مشهد

Abstract

هدف: آتش‌نشانان به دلیل شرایط کاری ویژه و فعالیت‌های بدنی شدید، در معرض خطر مشکلات اسکلتی-عضلانی قرار دارند. ازجمله این مشکلات، تغییرات در تعادل و انحنای طبیعی ستون فقرات مانند لور دوز کمری و گردنی و کیفوز سینه‌ای است. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین تعادل و تغییرات لوردوز کمری، گردنی و کیفوز سینه‌ای در آتش‌نشانان است.
روش‌ها: جامعه آماری این پژوهش توصیفی- همبستگی شامل 200 نفر از آتش‌نشانان شهر مشهد بود. تعداد 130 شرکت‌کننده به‌عنوان نمونه با روش تصادفی ساده از بین جامعه آماری انتخاب شدند. از آزمون تعادل پوناکولی کایفومتر، خط‌کش منعطف و از روش عکس‌برداری جانبی برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه، در نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 22 و با سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل گردید.
نتایج: آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین تعادل عملکردی با زاویه‌های سر به جلو (007/0=p، 234/0=r)، لوردوز (0001/0=p، 313/0=r) و کایفوز (048/0=p، 174/0=r)
آتش­نشانان ارتباط معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که از میان متغیرهای سر به جلو، لوردوز و کیفوز، لوردوز با ضریب 85/0 و سطح معناداری 0001/0 بیشترین تأثیر مثبت و معنادار را بر تعادل عملکردی دارد و مهم‌ترین پیش‌بینی کننده برای این متغیر است.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که تعادل عملکردی آتش‌نشانان به‌طور معناداری با تغییرات لوردوز کمری، گردنی و کیفوز سینه‌ای مرتبط است. از میان این متغیرها، لوردوز قوی‌ترین پیش‌بینی کننده تعادل عملکردی است و تأثیر مثبت و معناداری دارد. این نتایج اهمیت وضعیت ستون فقرات، به‌ویژه لوردوز را در بهبود تعادل عملکردی آتش‌نشانان برجسته می‌کند.