ارتباط بین عملکرد حرکتی،تعادل وثبات تنه با انحناهای پشتی و کمری زنان سالمند درمعرض خطر افتادن

Abstract

هدف هدف از این مطالعه تعیین ارتباط بین عملکرد حرکتی، تعادل و ثبات تنه با انحناهای پشتی و کمری زنان سالمند در معرض خطر افتادن بود.
روش ها این مطالعه از نوع توصیفی‌همبستگی بود. جامعه آماری شامل زنان سالمند بالای 60 سال خانه سالمندان شهر قوچان بودند که 30 نفر با میانگین سن 7/64±71/65، قد 13/19±‌159/53و وزن 16/89±65/32 به‌صورت هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. از تست برگ و آزمون زمان‌دار برخاستن و رفتن به‌منظور اندازه‌گیری تعادل سالمندان، از مقیاس تاینیتی برای بررسی عملکرد در زنان سالمند، از آزمون ثبات تنه برای ارزیابی کنترل عصبی‌عضلانی ناحیه مرکزی بدن و از خط‌کش منعطف 60 سانتی‌متری برای اندازه‌گیری میزان انحنای کایفوز و لوردوز استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 انجام شد.
یافته ها نتایج آزمون همبستگی اسپیرمن نشان داد که بین زاویه کایفوز و لوردوز با تعادل ایستا و عملکرد حرکتی زنان سالمند در معرض سقوط ارتباط منفی معنادار (0/0001=P) وجود دارد، یعنی افزایش زاویه کایفوز و لوردوز باعث کاهش تعادل ایستا و عملکرد حرکتی شد. از طرفی بین زاویه کایفوز و لوردوز با تعادل پویا ارتباط مثبت معنادار به ترتیب 0/039=P و 0/0001=P و بین زاویه کایفوز و لوردوز با ثبات تنه ارتباط مثبت معناداری به ترتیب 0/003=P و 0/004=P وجود دارد که این ارتباط مثبت به معنی کاهش تعادل پویا و ثبات تنه است.
نتیجه گیری نتایج نشان داد افزایش زوایای قوس‌های کمری و پشتی با کاهش تعادل و عملکرد و ثبات تنه زنان در معرض خطر افتادن ارتباط دارد. بنابراین به متخصصین اصلاحی و توان‌بخشی پیشنهاد می‌شود تا با اصلاح راستا و تقویت عضلات و تعادل عضلانی به بهبود تعادل و عملکرد و تقویت ثبات زنان سالمند در معرض سقوط بپردازند.